Op zaterdag 11 september is er alweer een nieuwe editie van het Poperingse DJ-festival Summerset, en ook dit jaar heeft de organisatie kosten nog moeite gespaard om enkele internationale toppers naar JH Den Couter te laten overkomen. Wat dacht je van Mix Hell, Gramophonedzie en Jokers Of The Scene? Verder op de affiche natuurlijk ook Belgische klasbakken als Partyharders Squad, Villa en Netsky b2b Murdock, en ook de lokale talenten krijgen weer een plaatsje. Het concept blijft hetzelfde: 3 verschillende locaties, 3 verschillende stijlen, 10 uur lang, en dat voor slechts €10 VVK of €15 ADD!
Het kan evenwel nóg goedkoper, want tussen 1 en 5 september mogen wij 10 namen op onze guestlist zetten. Wil jij één van die 10 lucky bastards zijn, hou dan deze post en onze Westoekbefrs-fb-pagina héél nauwlettend in de gaten!
Ha! Daar is het SUR+ logo nog eens… =;\ De afgelopen maanden werd het bijzonder stil rond dit front voor een beter fuifbeleid aan de Westkust, maar na het voorval van zaterdagnacht in JH De Planke – weetwel – vond onze woordvoerder het wijselijk om hier een reactie op te geven. ‘De uitgangsmentaliteit aan de Westkust. Oorzaak, gevolg en oplossing.’ heet zijn epistel. Je kan het nalezen op de SUR+ facebook-pagina.
Morgenavond is er vanaf 20u trouwens een vervolgvergadering in het jeugdcentrum van De Panne. Daarin zullen we een evaluatie maken van de afgelopen periode en van de verschillende onderdelen van het SUR+ project. Iedereen is welkom, graag tot dan! Nuja, bijna iedereen. Het schorriemorrie, het schorem, de amokmakers, de boelzoekers, de herrieschoppers en al de rest die onder de bewuste ‘1%’ valt, zien we eigenlijk liever thuisblijven!
Hop, bij deze is BAR-ROQUE geen drie maal zeven meer! Voor de 22ste post gaan we loeren in Bredene, alwaar Deceiving #7 naar eigen zeggen dolle pret beleeft door hun muziek in braille op trommelvliezen te prikken. Dat lijkt een beetje een sadistische invalshoek om mee te beginnen, maar ze lijken nog van de slechtste niet.
Eén van de vijf bandleden is zelfs een oude bekende. Gitarist Philippe Boey passeerde hier zo’n 20 posts terug al eens met de inmiddels-ter-ziele-gegane-maar-ondertussen-alweer-alive-and-kickin’ band Just as June. Die band werd nu trouwens versterkt door gitarist Davy, eveneens een Deceiving #7-lid. Verder in het rijtje komen we professioneel drummer Bruce, bassist Oliver en zangeres Tamara tegen. Een kwintet met ballen, dus. Daar getuige ook onderstaand kickass filmpje van!
Die ballen doen onszelve een klein vleugje Band Of Skulls ontwaren, maar de band spreekt dan weer van invloeden uit de hoek van Juliette Lewis (die van The Licks, jaat) of Velvet Revolver. Good ol’ rock ‘n roll, dus, en daar zijn we helemaal niet rouwig om, als we onderstaande tracks onze trommelvliezen laten puncteren. Kwaliteitsvolle opnames, strakke solo’s en een fraai goede stem verraden dat de band z’n kinderschoentjes de afgelopen drie jaar is kwijtgeraakt.
Verloren kinderschoenen, daar zijn moeders over ‘t algemeen niet zo zot van, maar in dit geval mogen de mama’s fameus preus zijn op hun kapoenen! Ook live loopt het immers vlotjes: wie de band aan het werk wil zien, kan volgens de de vi.be agenda in de komende maand drie maal aan zijn trekken komen. Fan worden van dit vijftal kan trouwens een leuke pay-off hebben, aangezien er elke week T-shirts weggegeven worden op hun facebook-pagina. En wie helemáál verkocht is, kan via hun officiële website ook nog terecht op YouTube en MySpace. Hopsasa!
Jutjut, ook deze week waren er weer een paar West-Vlaamse DJ’s die zo vriendelijk waren om een Soundcloud-link in onze mailbox te stoppen. Feedback is zoals steeds welkom in de reacties!
We starten meteen met een specialeke, want voor deze promomix schakelde de Ieperse drum’n'bass-DJ Kai de hulp in van de vrouwelijke MC maTTe. August 2010 Promo Mix (ft. MC maTTe) by Kai_
Vervolgens een mix van Dee’Gee, die vorige vrijdag als eerste eindigde in de Summerset DJ-Contest en dus als laatste die affiche vervolledigt. Deze mix is een promomix voor het Elements Festival, dat later deze maand in Brugge plaatsvindt. Dee’Gee – Feel good hit for the summer by Dee’Gee
Dubstep is taking over your radiostation: voor het eerst heeft een dubstep-nummer het tot StuBru-hotshot geschopt. De eer is aan Magnetic Man, het Britse trio dat is samengesteld uit Skream, Benga en Artwork. Je kan de aantrekkingskracht van Magnetic Man dit najaar overigens live aan de lijve ondervinden op de vijftiende editie van I Love Techno. Nuja, “Techno”…
Hannes Coudenys is alom-tegenwoordig op het net. Hij werkte drie jaar lang als journalist voor Nieuws.be, maar stond vanochtend op als de kersverse webproducer voor StuBru. Daarnaast blogt hij bij de hipsters van Uhier.com en gaat hij al 10 jaar lang door het leven als de helft van het Kortrijkse anti-oogkleppen-DJ-duo BHC.
10 tracks die het doen? Mission impossible! Er zijn er behoorlijk veel meer, zoals je wel weet. Bij deze de eerste 10 die in m’n lange alltime favourite list staan.
1. DJ Shadow / Q-Bert – Camel Bobsled Race
Mag ik al meteen wat trishen? Dit is niet één song, maar 7 DJ Shadow tracks in één dertig minuten durende DJ Qbert scratch madness mix. Deze CD kwam uit in 1997 en was één van de eerste platen die voor mij alle scratchtechnieken in één keer liet horen. Daarenboven passeren er 7 heerlijke classics uit het wereldberoemde debuut van DJ Shadow, waaronder voor mij de beste versie van ‘Organ Donor.’ YouTube heeft de mix in 3 stukken online staan. Beluister hem een paar keer. Midnight!
2. Barrington Levy – Here I Come (Jungle remix)
‘Here I Come (Broader than Broadway)’ is de titeltrack van een classic reggae album van Barrington Levy, dat gereleased werd in 1985 en ook de meer bekende track ‘Under Mi Sensi’ voortbracht. De jungle remix staat hier in dit lijstje omdat ik altijd grote fan geweest ben van het typische jungle geluid dat heel even master is geweest. Lekker chaotisch en overstuurd, maar steeds opzwepend omdat je naar een zeer rauw en origineel geluid luistert. Jungle heeft power. Ik vond wel slechts 2 minuten op YouTube.
4. Hollertronix – The Allmighty Unruly Simon
Diplo is ondertussen wereldbekend, maar fuck wat was het leuk toen enkel DJ’s op de hoogte waren van z’n gigantisch vette Hollertronix platen die te pas en te onpas in de platenzaak verschenen… Je was zo zeker van de quality dat je niet eens luisterde wat er op die vinyls stond. Diplo madness die vooral bestond uit het verknippen van classics met daarover bmore, ragga beats of whatever wat werkt in de bootyshaking club. De Hollertronix reeks bestaat nog steeds, maar is door the internets net iets minder exclusief. Deze Paul Simon ‘You Can Call Me Al’ rework was er eentje uit way back in time, en hij werkt nog altijd. Dat hij hetzelfde kunstje al 5.000 keer herhaald heeft, vergeet je maar. Niet in z’n geheel te vinden op YouTube, dus dan maar een snippet uit een Diplo DJ-set.
5. Kania Tieffer – I Am Old
Kania Tieffer is een crazy Brusselse zangeres/artieste die je best niet op de radio draait. Live is ze echter een gigantische sensatie. Ze maakt nummers die nooit langer duren dan 2 minuten, ze gebruikt daarvoor altijd zeer onprofessionele muziekinstrumenten, en ze neemt zichzelf allesbehalve serieus. Heerlijk toch!? De muziek klinkt hevig distorted, een refrein zal ik nooit kunnen onthouden, en het genre klinkt als french electro met gabber hardstyle aftereffects, gespeeld en gezongen door een 5 year old. Desalniettemin: ga haar zien! Ze speelt over de hele wereld en bijna niemand weet dat.
6. Guesch Patti – Etienne
Eentje die ik meestal heel vroeg in de morgen of laat op het feestje draai. Dit is namelijk zo’n nummer waar tipsy meisjes helemaal wild van worden, en waarvoor ze opeens hun wildste dansmoves bovenhalen. Ik hou van de melodie en het nummer, maar de reden waarom hij in dit lijstje staat is toch definitly die connotatie met het einde-feestje-gevoel. De mensen die langst blijven, zijn ook deze die je hele set hebben meegemaakt, en met dit nummer sluit je die mooie partyvibe af die je samen had. Wikipedia vertelt je de details van de zangeres wel…
7. DJ Sandrinho – Respect Aretha
Favela Funk. Een genre uit de Braziliaanse sloppenwijken, dat gemaakt wordt met very basic computers en een paar jaar geleden zeer fris klonk. Opnieuw een rauwe sound en beats die iets losmaken bij bijna iedereen die ik ken. Naast local artists die rhymen over samples, is er ook een Baile Funk remix trend waarbij de beste classics Diplo-gewijs gesampled en geremixed worden for our party-pleasure. Keuze zat, maar persoonlijk vind ik deze Aretha Franklink remix van DJ Sandrinho wel cool. Niet te vinden op YouTube, dus ik heb hem dan maar even op m’n Soundcloud gezet.
8. Red Hot Chili Peppers – I could Have Lied
Mijn persoonlijke CD- en vinylcollectie moest ooit ergens starten, en nadat ik voor m’n plechtige communie een kut-CD van Bruce Springsteen kreeg, kocht ik met m’n spaarcenten wat ik zelf wou horen. Dat waren de Peppers. Later stond ik als trouwe fan helemaal vooraan te wachten voor een steengoed optreden op Rock Torhout. When was that?? Fan tot ik sterf, en wel omdat ze gewoon goeie muziek maken en zichzelf bovendien allesbehalve herhaald hebben. Ik weet het niet helemaal zeker, maar ik denk dat dit toch m’n lievelingsnummer is. Kiedis zou dit nummer geschreven hebben na z’n breuk met Sinead O’Connor, lang geleden. Volgens haar zijn ze echter nooit samen geweest… Whatever!
9. Keziah Jones – Beautiful Emilie
Over Keziah Jones ken ik net als jullie gewoon z’n bio die all over the internet is. Ik zag hem nog nooit live en ik heb geen idee waar ik z’n nummers ontdekt heb. Hij loopt gewoon door m’n leven en af en toe is het leuk om nummers zoals ‘Beautiful Emilie’ te horen.
10. Everything Everything – Schoolin
Dit zag ik onlangs voor de eerste keer op de NME Radar Tour in Koko in Londen. De BBC voorspelde hen een mooie toekomst en hun debuutalbum doet niets anders vermoeden. Hoekige popsongs met hoge meervoudige zanglijnen die zeer fris klinken. Sympathieke jongens die voorlopig lekker onvoorspelbaar blijven. Beperk je kennis over Everything Everything niet tot dit ene nummer!
Laten we maar meteen met de deur in huis vallen: wie niet van extravagante komedies houdt, laat deze film beter aan zich voorbij gaan. Met Nicholas Stoller (Forgetting Sarah Marshall) als regisseur, mag je je in American Trip aan enkele compleet waanzinnige scènes verwachten. Zo blijkt uit deze film onder meer dat bont een kalmerend effect heeft op mensen die iets te stoned zijn…
Het is crisis en dat merkt ook de filmindustrie. Wanneer Sergio (the one and only Sean ‘P. Diddy’ Combs) nieuwe inkomsten nodig heeft voor zijn platenbedrijf, besluit men de rock ‘n roll legende Aldous Snow (Russell Brand) naar L.A. te halen voor een verjaardagsconcert. Het is de taak van Aaron Green (Jonah Hill)om deze lichtgestoorde rockster van Londen naar L.A. te begeleiden. Hij heeft hiervoor 72 uur, inclusief een korte tussenstop in New York. Dit blijkt echter makkelijker gezegd dan gedaan, want onderweg passeren veel parties, alcohol, drugs en – jawel! – zelfs bont de revue.
American Trip is een typische film in zijn genre. Hij heeft niet veel om zichzelf te onderscheiden van films zoals American Pie, Adventureland, Forgetting Sarah Marshall en dergelijke. Wat wel opvalt in deze film is het waanzinnig aantal gastoptredens, zo verschijnen Pink, Lars Ulrich, Pharrell Williams, Tom Felton (a.k.a. Draco Malfoy), Christina Aguilera en nog vele anderen (weliswaar vaak heel kort) ten tonele.
Er zijn enkele hilarische scènes in deze film verwerkt, maar soms vond ik ze gewoon té plat en zodoende niet meer grappig. Ik miste af en toe de subtiliteit van Forgetting Sarah Marshall. Al bij al dus geen must-see film, tenzij je een enorme fan bent van het genre.
Voor wie?
Iedereen die graag extravagante, over-the-top komedies ziet. Maar verwacht geen topper in het genre.
De score van Laurens? 2,5/5
Zin om deze of een andere film mee te pikken in Studio Koksijde? Hier vind je het volledige programma van 1 t.e.m. 7 September. De twee Westoekers die het vlugst hun volledige naam mailen naar filmrecensenten[at]westoek[dot]be krijgen een gratis ticket! Te laat!
Reacties